W wieku 87 lat zmarł Andrzej Owca Paczkowski, alpinista, historyk, działacz opozycji demokratycznej, wieloletni prezes Polskiego Związku Alpinizmu, Fundator i członek Rady Fundacji Wspierania Alpinizmu Polskiego im.Jerzego Kukuczki ..
Rodzinie, bliskim i przyjaciołom składamy najszczersze wyrazy współczucia.
Andrzej Paczkowski urodził się 1 października 1938 roku w Krasnymstawie. Wspinał się intensywnie w Tatrach latem i zimą, przechodząc liczne trudne drogi. Wspinał się także w Alpach (1963, 1973), gdzie przeszedł m.in. pn.-wsch. filar Les Courtes. Brał udział w wyprawach w Ałtaj Mongolski (1975) i w Pamir (1977).
Był autorem bardzo licznych publikacji naukowych oraz wielu artykułów w tematyce alpinistycznej i górskiej, a także między innymi popularnego przewodnika turystycznego „Zakopane i okolice” (1968), książki „Siedem wielkich gór” (1981) oraz współautorem „Karakorum. Polskie wyprawy alpinistyczne” (1986), „Mount Everest. Dzieje zdobycia i podboju” (1986) i „Himalaje” (1989). Był też redaktorem książki „Sygnały ze skalnych ścian” (1973). W 2019 roku ukazała się książka „Góry i teczki. Opowieść człowieka umiarkowanego. Biografia mówiona Andrzeja Paczkowskiego”.
Był prezesem Polskiego Związku Alpinizmu, kierował związkiem przez 21 lat od chwili jego przekształcenia w związek sportowy (w latach 1974-1995). Był członek honorowy PZA.
Od września 1980 był członkiem NSZZ „Solidarność”. Był ekspertem Ośrodka Prac Społeczno-Zawodowych przy Krajowej Komisji Porozumiewawczej związku. Prowadził wykłady i publikował w prasie związkowej artykuły dotyczące najnowszej historii Polski. Po ogłoszeniu stanu wojennego pisał w drugoobiegowym „Tygodniku Wojennym”, współpracował z „Tygodnikiem Mazowsze”. Był członkiem Społecznego Komitetu Nauki opiniującym wnioski o pomoc finansową dla wydawnictw podziemnych i o stypendia w zakresie nauk humanistycznych. W 1983 był jednym z założycieli Archiwum Solidarności, w ramach którego do 1989 wydano 24 tomy relacji i dokumentów.
W 1999 został powołany w skład Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej. W 2002 zasiadł w Radzie Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, W 2013 został powołany w skład Rady Muzeum Historii Żydów Polskich Polin w Warszawie.
Był autorem wielu prac naukowych dotyczących powojennej historii Polski.
Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.